Μπορεί να αντιδοτηθεί η Ομοιοπαθητική θεραπεία;

Θα ήθελα να αναφερθώ στις αντιλήψεις σχετικά με το αν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα αντιδοτούνται από τα αλλοπαθητικά, καθώς και από τις διάφορες ουσίες που συχνά απαγορεύονται από τους ομοιοπαθητικούς θεραπευτές, όπως ο καφές, η μέντα και άλλα, με την ευκαιρία του ότι ακόμα μια φορά χθες ήρθα αντιμέτωπη με αυτό το δίλλημα. Συγκεκριμένα μιλώντας με έναν φίλο που αντιμετωπίζει χρόνια ένα «αυτοάνοσο» μου είπε ότι είχε επισκεφτεί Ομοιοπαθητικό, αλλά δεν ακολούθησε τελικά την θεραπεία γιατί θα έπρεπε οπωσδήποτε να κόψει τον καφέ.

Από τότε που άρχισα να ακολουθώ την Ομοιοπαθητική πιο συνειδητά και επισταμένα,  τα τελευταία χρόνια δηλαδή, ομολογώ ότι δεν έκοψα τον καφέ (πίνω μόνο με το πρωινό 1-2 καφέδες φίλτρου), ούτε έχω προσέξει αν η οδοντόκρεμα που χρησιμοποιώ έχει μέντα ή όχι. Είναι αυτονόητο κιόλας, επειδή πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος βρίσκει αυτόν τον δάσκαλο που του ταιριάζει, ο θεραπευτής και δάσκαλός μου δεν μου απαγόρεψε τίποτε από τα παραπάνω. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ούτε κι εγώ ζήτησα διευκρινήσεις και γιατί να ζητήσω άλλωστε εφόσον εμένα προσωπικά ουδέποτε με είχε απασχολήσει το θέμα αυτό. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα όμως «με πιάνουν» κι έχω πάρει αρκετά μέχρι τώρα. Συζητώντας λοιπόν από εδώ κι από κει περί ομοιοπαθητικής, ακούω πολύ συχνά την «δικαιολογία» ότι πχ «εγώ δεν κάνω ομοιοπαθητική γιατί μου είπαν να κόψω τον καφέ» ή «δεν μπορώ γιατί παίρνω φάρμακα (αλλοπαθητικά)» κλπ.  Δεν είμαι σε θέση –λόγω απειρίας, ούτε είναι πρόθεση μου να αντικρούσω αυτήν την άποψη, η οποία έχει διαμορφωθεί από ειδικούς και προφανώς έχει τις βάσεις της, γι’ αυτό και θα αναφερθώ σε προσωπικές μου εμπειρίες και αντιλήψεις. Ο θεραπευτής μου συμβουλεύει στους ασθενείς του όταν τον ρωτούν αν θα πρέπει να κόψουν τον καφέ ή τα φάρμακα, να ακολουθήσουν το πρόγραμμά τους όπως έχει και να μην αλλάξουν κάτι. Είναι τυχαίο που μου «έτυχε» ο συγκεκριμένος θεραπευτής εφόσον, μεταξύ μας, δεν ήθελα να στερηθώ το πρωινό μου καφεδάκι;  Ήμουν όμως έτοιμη και ανοιχτή να ακολουθήσω ομοιοπαθητική θεραπεία και αυτό ήταν το πιο σημαντικό. Το σύμπαν συνωμότησε υπέρ μου! Είναι τυχαίο που πέφτουν στα χέρια μου άρθρα και συγγράμματα που επιβεβαιώνουν την άποψή μου;

Θα αναφερθώ σε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του S.R. Phatak, Clinical Experiences (μεταφρασμένο στα Ελληνικά από τον Γεράσιμο Στουραϊτη). Ο δρ. Phatak θεωρείται ένας από τους καλύτερους Ομοιοπαθητικούς, ο οποίος μετά την στροφή του προς την Ομοιοπαθητική, εφάρμοσε το θεραπευτικό της σύστημα πάνω από σαράντα χρόνια. Είναι συγγραφέας δύο γνωστών ευρετηριολογίων (Repertories) και δύο βιβλίων ομοιοπαθητικής φαρμακολογίας (Materia Medica). Αναφερόμενος σε περιπτώσεις που είχε αντιμετωπίσει, κατά την διάρκεια των οποίων γινόταν παράλληλη χρήση και αλλοπαθητικών φαρμάκων χωρίς εκείνος να το γνωρίζει, γράφει ότι η ομοιοπαθητική θεραπεία έδρασε κανονικά: «Επομένως θεωρώ ότι αυτό θα πρέπει να καταρρίψει την αντίληψη ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν δρουν όταν χορηγούνται ταυτόχρονα και αλλοπαθητικά. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να αναφερθώ και σε μια λανθασμένη πεποίθηση, η οποία κυριαρχεί όχι μόνο στους κύκλους των ομοιοπαθητικών θεραπευτών, αλλά και στους κύκλους μη ειδικών. Υπάρχει η πεποίθηση ότι όταν χορηγούνται ομοιοπαθητικά φάρμακα, οι ασθενείς πρέπει να αποφεύγουν τον καφέ, το κρεμμύδι, το σκόρδο κ.ά. η εμπειρία μου αποδεικνύει κι εγώ ο ίδιος πιστεύω ακράδαντα ότι παρ’ όλα αυτά, τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δρουν κανονικά, με την προϋπόθεση ότι είναι τα κατάλληλα. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες που χρησιμοποιούνται για να καλυφθεί η άγνοιά μας ή η ανικανότητά μας να επιλέξουμε το σωστό φάρμακο.»

Ο ιατρός ομοιοπαθητικός Άθως Όθωνος, εξηγεί στην ιστοσελίδα του ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δρουν σε διαφορετικό επίπεδο απ΄ ότι τα αλλοπαθητικά και γι’ αυτό και δεν αντιδοτούνται. Συγκεκριμένα αναφέρει στις «Παρανοήσεις»:

-«Τα χημικά φάρμακα αντιδοτούν την ομοιοπαθητική θεραπεία». Η κλινική μου εμπειρία 27 χρόνων έδειξε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει ακόμη και σε βαριά φάρμακα όπως κορτιζόνη, ανοσοκατασταλτικά ή χημειοθεραπεία.

-«Μα πώς θα ξέρω ποιο με βοήθησε από τα δύο φάρμακα αν τα συνδυάσω;» Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα γιατί η δράση των χημικών φαρμάκων είναι μεμονωμένη ενώ των ομοιοπαθητικών φαρμάκων συνολική, πολυεπίπεδη και ψυχοσωματική.

-«Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα μπορεί να αλλοιώσουν τη δράση των αλλοπαθητικών φαρμάκων ή να αλλοιώσουν τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων». Δεν ισχύει αυτό σε καμία περίπτωση γιατί δεν δρουν απευθείας στο Υλικό Επίπεδο.

Για να είμαι όμως ειλικρινής, δεν πιστεύω ότι είναι η στέρηση του καφέ ο λόγος που δεν οδηγούνται πολύ άνθρωποι στις πόρτες των Ομοιοπαθητικών. Ο καφές στην συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να είναι μια δικαιολογία, μια λανθασμένη εντολή που μας δίνει ο εγκέφαλος όταν δεν είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε πράγματα στη ζωή μας και να τολμήσουμε κάτι διαφορετικό, να αλλάξουμε την «περπατημένη», όπως το να προτιμήσουμε τα «πλασέμπο» της Ομοιοπαθητικής αντί των χημικών που μπορεί να γνωρίζουμε καλύτερα.

Man…becomes disposed to sickness by doing evil, through thinking wrong…’ [ibid., p.664]. Από τις διαλέξεις του Kent Lesser Writings.

Πηγές:
Άθως Όθωνος
“Κλινικές Εμπειρίες” S. R. Phatak

 

6 years ago byin ΟμοιοπαθητικήYou can follow any responses to this entry through the | RSS feed. You can leave a response, or trackback from your own site.