Μαγικά φυτά

Η ομοιοπαθητική επανεμφανίστηκε και διαδόθηκε ευρέως τον 18ο αιώνα χάρις τον  Γερμανό γιατρό Σάμουελ Χάνεμαν. Ο Χάνεμαν αφού απογοητεύτηκε από  τον τρόπο που ασκούταν η ιατρική στην εποχή του, εγκατέλειψε το ιατρικό επάγγελμα και δούλευε ως μεταφραστής. Μεταφράζοντας μια Φαρμακολογία διάβασε ότι για τη θεραπεία της ελονοσίας χρησιμοποιούνταν ο φλοιός του περουβιανού δέντρου Κιγχόνη (το γνωστό μας κινίνο). Γνωρίζοντας την άποψη του Ιπποκράτη, ότι το όμοιο θεραπεύεται με το όμοιο, σκέφτηκε ότι αφού η κιγχόνη θεραπεύει την ελονοσία, αν πάρει ο ίδιος μεγάλες δόσεις κιγχόνης θα προκαλέσει στον εαυτό του συμπτώματα ελονοσίας, αν και ήταν υγιής. Έτσι κι έγινε, όσο έτρωγε μικρά κομμάτια φλοιού παρουσίαζε συμπτώματα που εμφάνιζαν όσοι έπασχαν από ελονοσία, που εξαφανίζονταν μόλις διέκοπτε τη λήψη του φλοιού.

Ο Χάνεμαν κατάλαβε ότι είχε ανακαλύψει ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως και σήμερα από τους Ομοιοπαθητικούς θεραπευτές, τη China. Η China είναι καλό φάρμακο για το άσθμα όταν τα συμπτώματα συμφωνούν. Επίσης σε κρίσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας που ακολουθούνται από επίμονη δυσκαμψία αρθρώσεων σε έντονους σπασμωδικούς κολικούς. Σε περιοδικούς πυρετούς και περιοδικά συμπτώματα, ελονοσία, μεγάλη κατάπτωση μετά από απώλεια ζωτικών υγρών, κυρίως αίματος, τυμπανισμό, αέρια και ρεψίματα που δεν ανακουφίζουν.

Άρχισαν λοιπόν να ανακαλύπτονται όλο και περισσότερα φάρμακα εφόσον αποδείχθηκε ότι οποιαδήποτε ουσία στη φύση, σε αδρή μορφή και σε μεγάλες δόσεις μπορεί και προκαλεί συμπτώματα σε υγιείς ανθρώπους, αυτή η ίδια ουσία μπορούσε να θεραπεύσει έναν ασθενή που θα εμφάνιζε τα ίδια συμπτώματα, εφόσον βέβαια αραιωθεί και δυναμοποιηθεί. Έτσι επιβεβαιώθηκε το ρητό του Ιπποκράτη. Σήμερα γνωρίζουμε από τη Μυθολογία ότι οι αρχαίοι Έλληνες πραγματοποιούσαν ομοιοπαθητικές θεραπείες πολύ πριν από την εποχή του Ιπποκράτη, ακόμα και πριν από τον Τρωικό πόλεμο. Η Νίκη Τσέκου έκανε μια μελέτη που την ονομάζει ΟΜΟΙΟΜΥΘΙΚΗ όπου ερευνά τις θεραπευτικές ιδιότητες των φυτών οι οποίες κρύβονται στην ελληνική Μυθολογία.

Το Aconitum για παράδειγμα είναι ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο που παρασκευάζεται από το φυτό Ακόνιτο, που είναι δηλητηριώδες και θεραπεύει πολλά συμπτώματα. Είναι από τα κύρια φάρμακα για συνέπειες από έκθεση στον ήλιο και ηλίαση, ο ασθενής που χρειάζεται το φάρμακο αυτό νοιώθει γενικά καλύτερα στο σκοτάδι, ενώ το φως τον επιδεινώνει. Δίνεται σε συμπτώματα που εμφανίζονται ξαφνικά και στα νεογέννητα για το σοκ της γέννησης, για το πέρασμά τους από το σκοτάδι στο φως και θεραπεύει το νεογνικό ίκτερο. Η Μυθολογία λέει λοιπόν, ότι το Ακόνιτο φύτρωσε από τα υγρά που έτρεχαν από το στόμα του Κέρβερου, του σκύλου που φύλαγε την είσοδο του Άδη. Λέει ότι βγαίνοντας πάνω στη γη, ο Κέρβερος που δεν ήταν συνηθισμένος το φως του ήλιου, θαμπώθηκε τόσο πολύ από τη λάμψη του, που έβγαλε από το στόμα του χολή. Εκεί που έσταξε η χολή, φύτρωσε μετά ένα δηλητηριώδες φυτό, το Ακόνιτο. Ο νεογνικός ίκτερος έχει σχέση με τη χολή, γι’ αυτό και θεραπεύεται με Aconitum.

Η Μυθολογία έχει δυο τρεις ή και παραπάνω Μύθους να μας διηγηθεί για το ίδιο πρόσωπο. Ο κάθε Μύθος για κάποιο πρόσωπο που έχει σχέση με φυτό, μας δίνει και ένα μέρος των ιδιοτήτων του φυτού αυτού. Στην ομοιοπαθητική μελετάται η ιδιοσυγκρασία του ασθενούς και γνωρίζοντας τις ιδιότητες κάθε φαρμάκου, συνταγογραφειται το πλέον κατάλληλο, το «όμοιο» φάρμακο, όχι για την ασθένειά του αλλά για το ίδιο το άτομο.

Στην εξέλιξη της Ομοιομυθικής της μελέτης η Νίκη Τσέκου διηγείται πολλούς μύθους που έχουν σχέση με διάφορα φυτά. Το φυτό Σμίλαξ Άσπερα για παράδειγμα, από το οποίο παρασκευάζεται και το ομοιοπαθητικό φάρμακο Smilax officinalis, γνωστό ως Σαρσαπαρίλλα, εμφανίστηκε το 15ο αιώνα στο προσκήνιο ως βασικό βότανο γιατρικό για τη σύφιλη. Αφού η σύφιλη έχει σχέση με την ερωτική πράξη, η Σμίλαξ δεν συνδυάστηκε τυχαία με τον έρωτα από τους αρχαίους. Ακόμα και τα φύλλα της Σμίλακας έχουν σχήμα καρδιάς. Έχουν και αγκάθια στο περίγραμμά τους. Έναν έρωτα με αγκάθια έζησε η Σμίλαξ, σύμφωνα με τη Μυθολογία. Έναν έρωτα μέχρι θανάτου! Η Σμίλαξ πριν να μεταμορφωθεί σε φυτό, ήταν μια Νύμφη η οποία είδε να τον αγαπημένο της πεθαίνει από έρωτα γι’ αυτήν. Όταν εκείνος πέθανε εκείνη, θλιμμένη, μεταμορφώθηκε από τους θεούς σε φυτό, τη Σμίλακα άσπερα, η οποία εκτός από σύμβολο του έρωτα έγινε και σύμβολο πένθους για τους αρχαίους Έλληνες. Σαν ομοιοπαθητικό φάρμακο θεραπεύει συμπτώματα τα οποία εδράζονται στην κύστη και την ουρήθρα, θεραπεύει τη σύφιλη και συμπτώματα τα οποία εμφανίζει στον ερωτικό τομέα.

Άλλος Μύθος μας λέει ότι η Σμίλαξ, ερωτεύτηκε το νεαρό Κρόκο, που την ερωτεύτηκε κι εκείνος παθιασμένα! Ο έρωτας τους όμως ήταν άτυχος και πέθαναν και οι δύο. Εκείνη, θλιμμένη, μεταμορφώθηκε από τους θεούς στο αναρριχώμενο φυτό, κι εκείνος στο γνωστό μας κρινάκι, τον Κρόκο. Μελετώντας αυτά που αναφέρει η Μυθολογία για τον Κρόκο καταλαβαίνουμε ότι συνδυάζονται με τις ιδιότητες του φυτού! Για παράδειγμα, σύμφωνα με τη Μυθολογία ο Κρόκος πέθανε την ώρα που έπαιζε. Ο ασθενής που χρειάζεται Crocus sativus, το ομοιοπαθητικό φάρμακο που βγαίνει από το φυτό Κρόκο, μπορεί να έχει σαν στοιχείο της ιδιοσυγκρασίας του την επιθυμία να παίζει, να είναι δηλαδή παιχνιδιάρης. Ακόμα η Μυθολογία λέει, ότι ο Κρόκος πέθανε όταν ο θεός Ερμής χωρίς να το θέλει τον χτύπησε στο κεφάλι. Ο ασθενής που χρειάζεται το ομοιοπαθητικό φάρμακο που παρασκευάζεται από το φυτό Κρόκος, μπορεί να αισθάνεται σοκ και τινάγματα στο κεφάλι και αιφνίδιο χτύπημα βαθιά μέσα στους κροτάφους που του προκαλεί ξάφνιασμα. Οι θεραπευτικές του  ιδιότητες είναι γνωστές από την αρχαιότητα, όπως αναφέρεται σε αιγυπτιακό πάπυρο που χρονολογείται από το 1550 πΧ., ενώ αποτελούσε απαραίτητο συστατικό στα ιατρικά σκευάσματα του Ιπποκράτη, του Διοσκουρίδη και του Γαληνού, οι οποίοι τον συνιστούσαν ως παυσίπονο, αντιπυρετικό, υπνωτικό, εμμηναγωγό, επουλωτικό.

Από την αρχαιότητα ο Κρόκος θεωρείται φυτό σχετικό με τη γονιμότητα και θεωρούταν ότι βοηθά στη σύλληψη. Ο Δίας με την Ήρα σύμφωνα με τον Όμηρο, ξάπλωσαν σε λιβάδι σπαρμένο με Κρόκους και άλλα φυτά. Ο Κρόκος ως ομοιοπαθητικό φάρμακο μπορεί να θεραπεύει στειρότητα και είναι ένα από τα φάρμακα που θα σκεφτούμε σε αποβολή ή επαπειλούμενη αποβολή εμβρύου! Αρκεί βέβαια να υπάρχουν στοιχεία που να ταιριάζουν και με την ιδιοσυγκρασία του ασθενή. Στη μαγική τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων του 2004, στην Αθήνα, ο Κρόκος παρουσιάστηκε ως γονιμοποιός. Οι κροκοσυλλέκτριες από την τοιχογραφία του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης ζωντάνεψαν και συνέχισαν να μαζεύουν λουλούδια Κρόκου και να γεμίζουν τα καλάθια τους, όπως έκαναν χιλιάδες χρόνια πριν στην Προϊστορική Θήρα. O Έρωτας πετούσε, πήρε ένα λουλούδι Κρόκου, το έδωσε σε μια κοπέλα και η μήτρα της γέμισε φως!

Η Νίκη Τσέκου έχει γράψει δυο βιβλία, «Από το μύθο στην ομοιοπαθητική, Κόκκινη κλωστή δεμένη…» και  «Από το μύθο στην ομοιοπαθητική, Μαγικά φυτά της Μήδειας και των ηρώων» όπου περιγράφει πόσο μοιάζουν τα χιλιάδες συμπτώματα που έχουν θεραπεύσει τα φυτά ως ομοιοπαθητικά φάρμακα, με τους Μύθους τους σχετικούς με αυτά και τα μυθολογικά πρόσωπα με τα οποία συνδέονται. Το Ακόνιτο με τον Κέρβερο και τη Μήδεια, η Ανεμώνη με τα δάκρυα της Αφροδίτης για το νεκρό Άδωνη, το Δελφίνιο το Αιάντειο με το θυμό και την αυτοκτονία του Αίαντα, ο πόνος στον Αχίλλειο τένοντα που θεραπεύεται με το φυτό που φέρει το όνομα του Αχιλλέα και πολλά άλλα.

Εκατομμύρια άνθρωποι σήμερα έχουν επιλέξει την Ομοιοπαθητική σαν θεραπευτικό μέσο. Πολλοί από αυτούς ή την κορόιδευαν ή δεν ήξεραν την ύπαρξή της και την ασπάστηκαν όταν είδαν θεραπευτικά αποτελέσματα στους εαυτούς τους ή στο κοντινό τους περιβάλλον. Ακόμα και οι μεγάλοι δάσκαλοι της Ομοιοπαθητικής την γνώρισαν όντας στην αρχή πολέμιοί της, όπως ο Constantine Hering. Ο Χέρινγκ σπούδαζε ιατρική όταν του ανέθεσαν να γράψει ένα βιβλίο εναντίον της Ομοιοπαθητικής. Μετά από ένα ατύχημα που κόντεψε να του στοιχίσει το δάκτυλό του και θεραπεύθηκε με Ομοιοπαθητική, το βιβλίο δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας! Όταν παρουσίασε την διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Στην ιατρική του Μέλλοντος», ανακήρυξε τον εαυτό του ως Ομοιοπαθητικό.  O James Tyler Kent, γνώρισε την Ομοιοπαθητική όταν η σύζυγός του που υπέφερε από αϋπνίες που δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με την Ιατρική, αποθεραπεύθηκε με Ομοιοπαθητική αγωγή. Έγινε τότε μαθητής του Χάνεμαν θεωρώντας την Ομοιοπαθητική την μόνη θεραπευτική μέθοδο που βασίζεται σε θεμελιώδεις νόμους και αρχές και την μόνη που αντιμετωπίζει τις αιτίες της ασθένειας. Υπήρξε πάνω από 40 χρόνια μια εξέχουσα προσωπικότητα της Ιατρικής και πάνω από 30 χρόνια άσκησε και δίδαξε Ομοιοπαθητική.

Η γνώμη μου είναι ότι υπάρχουν φαινόμενα σήμερα, τα οποία δεν έχουν εξηγηθεί από τους επιστήμονές μας και ίσως ακόμα και να μην ερμηνευθούν ποτέ. Τις περισσότερες φορές το σώμα μας όπως ασθένησε, έτσι μπορεί και να επανέλθει, αρκεί να είναι σε ιάσιμο στάδιο. Αν αφήσουμε τα συμπτώματα να βγουν προς τα έξω και δεν τα καταπιέσουμε με φάρμακα το σώμα μας θα αποτοξινωθεί και θα θεραπευτεί. Ο οργανισμός μας δεν είναι «χαζός»! Μας δείχνει ότι έχουμε πάρει λάθος δρόμο.

Η ασθένεια είναι μια σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητας και της ψυχής. “Bach”

Πολλές φορές … Το κρυολόγημα “στάζει”, όταν ο οργανισμός δεν κλαίει. Ο πονόλαιμος «φράζει», όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει τις αγωνίες. Το στομάχι «καίει», όταν ο θυμός δεν μπορεί να βγει. Ο διαβήτης εισβάλλει, όταν η μοναξιά πονάει. Το σώμα παχαίνει, όταν η δυσαρέσκεια πιέζει. Ο πονοκέφαλος καταθλίβει, όταν αυξάνουν οι αμφιβολίες. Η καρδιά χαλαρώνει, όταν το νόημα της ζωής φαίνεται να τελειώνει. Οι αλλεργίες συμβαίνουν, όταν η τελειομανία είναι ανυπόφορη. Τα νύχια σπάνε, όταν απειλούνται οι άμυνες. Το στήθος σφίγγει, όταν η υπερηφάνεια σκλαβώνει. Η πίεση αυξάνεται, όταν ο φόβος φυλακίζει. Οι νευρώσεις παραλύουν, όταν το εσωτερικό παιδί τυραννάει. Ο πυρετός θερμαίνει, όταν οι άμυνες εκρήγνυνται για να παλέψουν. Τα γόνατα πονούν, όταν η υπερηφάνειά σου είναι «άκαμπτη». Ο καρκίνος σκοτώνει, εάν δεν συγχωρείς ή / και έχεις κουραστεί να ζεις. Και οι σιωπηλοί σου πόνοι; Πώς μιλάνε στο σώμα σου;

Η ασθένεια δεν είναι κάτι κακό, θα σου πει ότι έχεις πάρει λάθος δρόμο…

Πηγές:
http://www.facebook.com/congnitivehomeopathy
http://www.homeoint.org/biograph/kenten.htm
http://www.homeoint.org/biograph/heringen.htm
http://www.iator.gr/2009/11/09/crocus-sativus-kozani/
Φωτογραφία: Κρόκος, google/Παρουσίαση: Ελένη Σπυρίδου

 

6 years ago byin ΟμοιοπαθητικήYou can follow any responses to this entry through the | RSS feed. You can leave a response, or trackback from your own site.