Νόμοι της Ομοιοπαθητικής

Η Ομοιοπαθητική βασίζεται σε συγκεκριμένους φυσικούς νόμους και αρχές. Εφόσον οι αρχές των νόμων της φύσης είναι πάντα οι ίδιοι, δεν αναθεωρούνται και δεν αλλάζουν, έτσι κι η Ομοιοπαθητική δεν έχει αλλάξει σκεπτικό στον τρόπο θεραπείας. Ο βασικότερος νόμος της ομοιοπαθητικής, στον οποίο άλλωστε οφείλει και το όνομά της, είναι ο νόμος των ομοίων. Ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος που τον διατύπωσε ως « όμοια ομοίων εισίν ιάματα ».

Βασικοί Νόμοι της Ομοιοπαθητικής είναι :

Νόμος των ομοίων

Νόμος της κατεύθυνσης των συμπτωμάτων και της θεραπείας

Νόμος του ενός κάθε φορά φαρμάκου

Νόμος ελάχιστης δόσης – Αρχή δυναμοποίησης

Κάθε ασθενής είναι μοναδικός έτσι και τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι εξατομικευμένα. Το ομοιοπαθητικό φάρμακο επιλέγεται με βάση την ψυχική, συναισθηματική και σωματική κατάσταση του ασθενούς, ξυπνά και διεγείρει τις δυνάμεις του οργανισμού του, ενεργοποιώντας τους ήδη υπάρχοντες μηχανισμούς αυτοΐασης του ίδιου του ασθενούς. Όπως ο οργανισμός νόσησε, έτσι μπορεί και να ιαστεί και η Ομοιοπαθητική τον βοηθά να αποθεραπευτεί και τον καθοδηγεί σε ένα υψηλότερο επίπεδο υγείας με το να μην καταστέλλει και να μην καταπιέζει την ασθένεια, αλλά να την αποβάλλει από τον οργανισμό.

Στην ομοιοπαθητική ταιριάζουμε την εικόνα με τα συμπτώματα του ασθενούς με την εικόνα του φαρμάκου. Όσο πιο κοντινό με την εικόνα του ασθενούς είναι το επιλεγμένο φάρμακο, τόσο πιο βαθιά και ορατά θα είναι τα θεραπευτικά αποτελέσματα . Εάν το φάρμακο δεν είναι το σωστό, τότε τα συμπτώματα του ασθενούς μπορεί να μειωθούν μόνον εν μέρει. «Η ομοιοπαθητική είναι πολύ γενναιόδωρη, όλοι θα πάρουν από κάτι» (Dr.Jayesh Shah) και επειδή τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα δεν είναι χημικά, σε καμία περίπτωση δεν προκαλούν παρενέργειες!

Τα ασυνήθιστα συμπτώματα του ασθενούς είναι πιο σημαντικά από άλλα πιο κοινά, ενώ η συνταγογράφηση του φαρμάκου θα πρέπει να ταιριάζει τουλάχιστον με τρία από τα κύρια συμπτώματά του, ακόμα και στις απλές οξείες περιπτώσεις. Ακριβώς όπως ένα σκαμνί με τρία πόδια είναι πιο σταθερό από ένα σκαμνί με ένα πόδι, το φάρμακο που δίδεται με βάση τουλάχιστον τρία βασικά συμπτώματα είναι πιο αξιόπιστο από ότι η συνταγογράφηση με βάση ένα ή δύο συμπτώματα. Αυτή η ιδέα αποτελεί τη βάση της περίφημης αρχής του Hering “Σκαμνί με τρία πόδια ” (“Three legged stool”).

Ο Κωνσταντίνος Hering (1800-1880) θεωρείται ο πατέρας της ομοιοπαθητικής στην Αμερική. Διατύπωσε το νόμο κατεύθυνσης της θεραπείας γνωστό ως «Νόμο της θεραπείας του Hering». Ο νόμος αυτός διατυπώνεται ως εξής: “Η νόσος απομακρύνεται από τον οργανισμό, από πάνω προς τα κάτω, από μέσα προς τα έξω, από τα σπουδαιότερα σε ιεράρχηση όργανα στα λιγότερο σημαντικά και με φορά αντίθετη από αυτήν με την οποί εισέβαλε στον οργανισμό”.

Ο θεραπευτής ασχολείται με την ανθρώπινη ζωή, θα πρέπει να ανατρέξει σε αυτό που ζωντανεύει τον οργανισμό και του δίνει την ύπαρξή του, τη ζωή. Η φύση είναι το συμπλήρωμα της ζωής, αλλά πρέπει να βοηθήσουμε τη φύση να κάνει τη δουλειά της διοχετεύοντάς την στα σωστά κανάλια και σεβόμενοι τους συμπαντικούς νόμους. Η ασθένεια εμφανίζεται με τη διαμεσολάβηση του ίδιου νόμου που διέπει τη ζωή και γι’ αυτό χρειάζεται θεραπευτής και ασθενής να εργαστούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Η ομοιοπαθητική είναι επιστήμη διότι διέπεται από νόμους. Και πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι ο νόμος δεν γνωρίζει εξαιρέσεις.

Φωτογραφία Google/Κείμενο: Ελένη Σπυρίδου
Πηγές:
Από ψυχής
Από δασκάλους
Από ιστό
5 years ago byin ΟμοιοπαθητικήYou can follow any responses to this entry through the | RSS feed. You can leave a response, or trackback from your own site.