Για ποιους λόγους χρειάζεται να απευθυνόμαστε σε έναν ειδικό της ψυχικής υγείας;

Γιατί δεν μπορώ μόνος μου να λύσω τα θέματά μου; Ένας ξένος άνθρωπος θα μου πει τι θα κάνω; Οι τρόποι που ο καθένας μας έχει υιοθετήσει, η στάση μας, οι επιλογές μας αν θέλετε καλύτερα, που διαλέγουμε για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την καθημερινότητα μας αποτελεσματικότερα, τις δυσκολίες μας στη δουλειά, τις σχέσεις μας με τα παιδιά μας, με τους συζύγους μας, με τους γονείς μας, είναι πολλές. Είναι για τον καθένα μας διαφορετικές όπως διαφορετικοί είμαστε και μείς και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Αν με τις επιλογές μας αυτές περνάμε ωραία και οι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους είναι καλές και στη ψυχή μας επικρατεί ηρεμία, τότε όλα οκ. Τι γίνεται όμως όταν αν και ο στόχος μας είναι να έρθουμε σε «σχέση» με τους άλλους ανθρώπους, ερχόμαστε πολύ συχνά σε «σύγκρουση» με αποτέλεσμα τα συναισθήματά μας να είναι συνήθως δυσάρεστα; Μήπως τότε ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους και απαιτούμε εκείνοι να αλλάξουν, ενώ θα μπορούσαμε να αλλάζαμε εμείς θέση;

Τις περισσότερες φορές το πρόβλημα που μας απασχολεί περισσότερο και δυσχεραίνει την καθημερινότητά μας είναι ένα και επαναλαμβανόμενο. Συνήθως βέβαια την αποκλειστική ευθύνη την επιρρίπτουμε στον άλλον με τον οποίο έχουμε το πρόβλημα. Πως όμως μπορώ να αλλάξω τον άλλον; Κι όλοι μας έχουμε πει πολλές φορές το «μα έχω δοκιμάσει τα πάντα και δεν γίνεται τίποτα». Ποια είναι όλα αυτά «τα πάντα»; Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις είναι δυο τρόποι, ο καλός, με το παρακαλητό ή το παραχαΐδεμα και την υποχωρητικότητα, ή ο άγριος, με φωνές, απειλές και καυγάδες. Στην πραγματικότητα δεν αλλάζουμε την συμπεριφορά μας, ο τρόπος είναι ίδιος, ο βαθμός αλλάζει, απλά κάθε φορά την κάνουμε και πιο έντονη. Όταν όμως τα πράγματα δεν αλλάζουν, συνήθως υπάρχουν λόγοι που δεν φαίνονται. Λόγοι τόσο βαθειά στην ψυχή ριζωμένοι, που μόνο μέσω της θεραπευτικής διαδικασίας μπορούμε να κατανοήσουμε. Κι όσο τα θέματα που μας βαραίνουν παραμένουν άλυτα, τόσο δυσκολότερη κι η αντιμετώπισή τους.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία ο άνθρωπος βλέπει τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα του, κατανοεί τον υποσυνείδητο στόχο της ψυχής του, αποδέχεται και μαθαίνει συνεργατικούς τρόπους να αντιμετωπίζει τα θέματα που προκύπτουν στη ζωή του, ανοίγει σε νέες αντιλήψεις, απαλλάσσεται από τις εμμονές και τις προκαταλήψεις του και αλλάζει. Ναι, μόνο εμείς μπορούμε να αλλάξουμε, γιατί μόνο στον εαυτό μας μπορούμε να επέμβουμε, πώς μπορούμε να επέμβουμε στον άλλον; Υπάρχει μόνο μια δυσκολία. Η δυσκολία είναι μόνο στο να δούμε, να αντιληφθούμε, να παραδεχθούμε ότι σε κάθε περίπτωση όντως έχουμε περισσότερες επιλογές απ’ όσες γνωρίζουμε και ότι κάνοντας εμείς κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνουμε συνήθως, το επιθυμητό αποτέλεσμα θα έρθει σίγουρα και οι σχέσεις μας θα γίνουν πιο ευχάριστες επειδή το ενδιαφέρον και η αγάπη από και προς τους συνανθρώπους μας και την οικογένειά μας συνεχώς θα αυξάνει. Οι σχέσεις αυτές όμως δεν αναπτύσσονται από μόνες τους, θέλει καλλιέργεια και δουλειά. Μόνο μέσα από την εργασία μας δίνονται όλες οι ευκαιρίες να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας και έτσι να είμαστε καλύτεροι και πιο ήρεμοι στην ψυχή μας.

Γι’ αυτό και η πλέον χρήσιμη σκέψη απέναντι σε όποια κατάσταση αντιμετωπίζουμε, καλή ή κακή, ωφέλιμη για εμάς ή όχι, σημαντική ή λιγότερο σημαντική, είναι : Τι θα κάνω ΕΓΩ γι’ αυτό;

Φωτογραφία: Δημήτρης Μανιάτης/Κείμενο: Ελένη Σπυρίδου
5 years ago byin ΨυχολογίαYou can follow any responses to this entry through the | RSS feed. You can leave a response, or trackback from your own site.